مندلسون را علیرغم اینکه می‌دانست با اپستین ارتباط دارد، به مهم‌ترین پست دیپلماتیک بریتانیا منصوب کند.

استارمر در سپتامبر پس از انتشار ایمیل‌هایی که نشان می‌داد او پس از محکومیت این سرمایه‌دار فقید در سال 2008 به جرم جنایت‌های جنسی مربوط به یک جوان، دوستی با اپستین را حفظ کرده بود، ماندلسون را اخراج کرد. منتقدان می گویند استارمر بهتر از انتصاب ماندلسون، 72 ساله، شخصیتی جنجالی که شغلش با رسوایی هایی بر سر پول یا اخلاقیات همراه بوده است، بهتر می دانست.

مجموعه جدیدی از فایل‌های اپشتاین که در ایالات متحده منتشر شد، جزئیات بیشتری در مورد این رابطه و فشار جدید بر استارمر به ارمغان آورده است.

استارمر هفته گذشته به دلیل "باور داشتن دروغ های ماندلسون" عذرخواهی کرد.

او قول داد اسناد مربوط به انتصاب ماندلسون را منتشر کند، که دولت می گوید نشان می دهد ماندلسون مقامات را در مورد روابط خود با اپشتین گمراه کرده است.

پلیس در حال تحقیق از مندلسون به دلیل سوء رفتار احتمالی در مناصب دولتی به دلیل اسنادی است که نشان می‌دهد او اطلاعات حساس دولتی را یک دهه و نیم پیش به اپستین داده است. این جرم حداکثر مجازات حبس ابد را در پی دارد. مندلسون دستگیر یا متهم نشده است، و با هیچ گونه ادعای سوء رفتار جنسی مواجه نیست.

مورگان مک‌سوینی، رئیس ستاد استارمر، با استعفای خود در روز یکشنبه این تصمیم را پذیرفت و گفت که "من به نخست وزیر توصیه کردم که این انتصاب را انجام دهد و مسئولیت کامل آن توصیه را بر عهده می‌گیرم."

مک سوئینی از زمانی که استارمر در سال 2020 رهبر حزب کارگر شد، مهم‌ترین دستیار او بوده است و به عنوان معمار کلیدی پیروزی قاطع حزب کارگر در انتخابات جولای 2024 شناخته می‌شود. اما برخی از اعضای حزب او را به خاطر یک سری اشتباهات از آن زمان به بعد سرزنش می کنند.

برخی از مقامات حزب کارگر امیدوارند که کنار رفتن او فرصتی برای نخست وزیر برای بازسازی اعتماد با حزب و کشور بخرد. امیلی تورنبری، قانونگذار ارشد، گفت که مک سوینی به یک "شخصیت تفرقه افکن" تبدیل شده است و خروج او فرصتی را برای بازنشانی به ارمغان آورد.

او گفت استارمر "از این نظر که قوی و واضح است رهبر خوبی است. من فکر می‌کنم که او باید کمی بیشتر از آنچه که انجام داده است قدم بگذارد."

بقیه می‌گویند خروج مک سوینی استارمر را ضعیف و منزوی می‌کند.

رهبر حزب محافظه‌کار اپوزیسیون، کیمی بادنوک گفت استارمر "پس از تصمیم بد تصمیم بدی گرفته است" و "موقعیت او اکنون غیرقابل تحمل است."

استارمر وعده رشد اقتصادی را داده است. خدمات عمومی از هم پاشیده و کاهش هزینه های زندگی او پس از 14 سال حکومت محافظه کار رسوایی آمیز، متعهد شد که به دولت صادق بازگردد، اما با گام های نادرست و تغییر جهت کاهش رفاه و سایر سیاست های نامطلوب مواجه شده است.

کارگرها همواره در نظرسنجی‌ها از حزب راست‌گرای اصلاح‌طلب بریتانیا عقب‌تر هستند، و شکست آن در بهبود یافتن، حتی قبل از افشاگری‌های ماندلسون، صحبت از چالش رهبری را برانگیخت.

در سیستم پارلمانی بریتانیا، نخست‌وزراها می‌توانند بدون نیاز به انتخابات ملی تغییر کنند. اگر استارمر به چالش کشیده شود یا استعفا دهد، باعث برگزاری انتخابات برای رهبری حزب کارگر خواهد شد. برنده نخست وزیر خواهد شد.

محافظه‌کاران سه نخست‌وزیر را بین انتخابات ملی در سال‌های 2019 و 2024 پشت سر گذاشتند. یکی، لیز تراس، تنها 49 روز در قدرت بود.

استارمر با وعده پایان دادن به هرج و مرج سیاسی که سال‌های آخر قدرت محافظه‌کاران را متزلزل کرد، انتخاب شد. گفتن این کار آسانتر از انجام آن بود.

کلایو اففورد، قانونگذار حزب کارگر گفت که منتقدان استارمر باید "مراقب آرزوهای شما باشند." "این هیچ سودی برای آنها نداشت."