یک آماری که اخیراً مرا متوقف کرد این است که برخی کارشناسان پیش بینی می کنند که جمعیت چین تا پایان قرن به نصف کاهش یابد. نصف کن! چین تا سه سال پیش پرجمعیت ترین کشور جهان بود. زاد و ولد در ایتالیا، آلمان و ژاپن تا زمانی که به یاد دارم پایین بوده است. آنها اکنون در سراسر جهان در حال سقوط هستند.

پس وقتی بشریت در حال کوچک شدن است، چه معنایی برای بشریت دارد؟ آیا با کاهش ردپای انسان، تغییرات آب و هوایی را حل خواهد کرد؟ کاهش اختلال هوش مصنوعی که مشاغل انسان را می گیرد؟ همکار من آماندا تاوب، که خبرنامه The Interpreter را می نویسد، گزارش های زیادی در مورد قدرت برهم زننده تغییرات جمعیتی انجام داده است. ارزیابی او هشیارکننده است.

افراد کمتر، مشکلات کمتر؟

توسط آماندا تاوب

آخرین ماه‌های تولد دولت جهان نشان می‌دهد که میزان زاد و ولد در ماه‌های اخیر است. نرخ زاد و ولد به پایین‌ترین سطح ثبت شده از سال 1949 کاهش یافته است. ایالات متحده می‌گوید که جمعیت این کشور با یکی از کندترین نرخ‌های خود رشد کرده است که بخشی از آن ناشی از کندی مهاجرت و همچنین کاهش چندین دهه در نرخ باروری بوده است. روندهای مشابهی را می توان در سرتاسر جهان از جمله در هند، کره جنوبی، ایتالیا، کلمبیا و مکزیک مشاهده کرد.

همه اینها به این معنی است که جمعیت جهان در مسیر کاهش در 50 تا 60 سال آینده است. این پیامدهای منفی بسیار زیادی برای بهره‌وری اقتصادی، ظرفیت نوآوری و ثبات سیاسی جهان دارد.