سیف الاسلام قذافی، برجسته ترین پسر معمر قذافی، رهبر کشته شده لیبی، در شهر زنتان در غرب این کشور کشته شده است.

سیف الاسلام، که هنگام کشته شدن 53 ساله بود، اولین بار در زندان قذافی بود و از 2 و 10 سال بعد در زندان قذافی بود. سپس، پس از سال 2017، به عنوان یک مرد آزاد، نقشه بازگشت به سیاست را می‌کشد.

شخصیت های نزدیک به او، از جمله مشاور سیاسی وی، عبدالله عثمان، مشاور سیاسی وی در مورد مرگ سه شنبه، عبدالله عثمان، وکیل او، عثمان، وکیل او را تایید کردند. در بیانیه‌ای از سوی تیم سیاسی وی آمده است که او توسط «چهار مرد نقاب‌دار» که به خانه‌اش در زینتان نفوذ کردند، ترور شد.

سیف‌الاسلام قبل از قیام سال ۲۰۱۱ توسط بسیاری به‌عنوان وارث پدرش و دومین مرد قدرتمند در لیبی دیده می‌شد.

او در اعتراضات بهار عربی برجسته باقی ماند. منجر به جنگ داخلی شد. اتهامات متعددی علیه او مبنی بر شکنجه و خشونت شدید علیه مخالفان حکومت پدرش وجود داشت. تا فوریه 2011، او در فهرست تحریم‌های سازمان ملل قرار داشت و از سفر منع شد. اسلام قذافی (سمت چپ)، پسر معمر قذافی، رهبر سابق لیبی، برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری سال 2021 ثبت نام کرد [دستورالعمل کمیسیون انتخابات لیبی از طریق EPA-EFE]

در مارس 2011، ناتو پس از اینکه نیروهای غیرنظامی در لیبی از تمامی اقدامات لازم در لیبی محافظت کردند، شروع به بمباران غیرنظامیان در لیبی کرد. جنگ.

در ژوئن 2011، سیف الاسلام اعلام کرد که پدرش مایل به برگزاری انتخابات و کناره گیری در صورت عدم پیروزی در انتخابات است. با این حال، ناتو این پیشنهاد را رد کرد و بمباران لیبی ادامه یافت.

در پایان ماه ژوئن، دادگاه کیفری بین‌المللی (ICC) حکم بازداشت سیف‌الاسلام را صادر کرده بود، اما او تا پس از مرگ پدرش و برادرش معتصم در سرت، در 20 اکتبر، آزاد بود. 2011.

زندان

پس از مذاکرات طولانی با دیوان کیفری بین‌المللی که خواستار استرداد وی شده بود، به مقامات لیبی این اختیار داده شد که سیف‌الاسلام را در لیبی به‌خاطر جنایات جنگی مرتکب شده در جریان قیام سال ۲۰۱۱ محاکمه کنند. عدالت، اما میل به انتقام. سازمان ملل تخمین زد که تا 15000 نفر در این درگیری کشته شدند، در حالی که شورای ملی انتقالی لیبی این رقم را تا 30000 نفر اعلام کرد.

در سال 2014، سیف الاسلام از طریق لینک ویدیویی در دادگاه طرابلس محل برگزاری دادگاهش حضور یافت، زیرا در آن زمان در زینتان زندانی بود. در ژوئیه 2015، دادگاه طرابلس او را به صورت غیابی به اعدام محکوم کرد.

اما، در سال 2017، او توسط گردان ابوبکر صدیق، شبه نظامی که زنتان را کنترل می کرد، به عنوان بخشی از عفو صادر شده توسط مقامات شرقی لیبی آزاد شد. سال‌ها، و همچنان تحت تعقیب ICC بود. در ژوئیه 2021، سیف الاسلام مصاحبه نادری با نیویورک تایمز انجام داد و در آن مقامات لیبی را متهم کرد که "از انتخابات می ترسند".

او در توضیح شخصیت زیرزمینی خود گفت که "به مدت 10 سال از مردم لیبی دور بوده است".

"شما باید به آرامی برگردید،" اضافه کرد.

او اولین حضور عمومی خود را پس از سالها در نوامبر 2021 در شهر سبها انجام داد، جایی که برای احیای جاه طلبی های حامیان سابق پدرش درخواست نامزدی برای ریاست جمهوری لیبی داد.

در ابتدا از شرکت در آن منع شد، بعداً به عنوان یک موقعیت سیاسی در لیبی به عنوان یک نتیجه انتخاباتی دوباره برگزار نشد. دولت های رقیب در حال رقابت برای قدرت.

چهره «مترقی»

سیف الاسلام، یک مرد تحصیل کرده و خوش زبان غربی، چهره ای مترقی به دولت ظالم لیبی ارائه کرد. او در سال 2008 مدرک دکترای خود را از دانشکده اقتصاد لندن دریافت کرد. پایان نامه او به نقش جامعه مدنی در اصلاح حکمرانی جهانی می پردازد.

او در درخواست های خود برای اصلاحات سیاسی برجسته بود و در تلاش برای ترمیم روابط لیبی با غرب بین سال 2000 و شروع مکتب 2011 که بعداً خیزش اقتصادی داشت، بسیار مشهود و فعال بود. به دنبال رابطه با رژیم لیبی، یعنی پذیرش سیف الاسلام به عنوان دانشجو بود، سیف الاسلام که در روز برگزاری دوره دکتری خود قراردادی را برای هدیه 2.4 میلیون دلاری از سوی بنیاد بین المللی خیریه و توسعه قذافی امضا کرده بود.

به عنوان یک مذاکره کننده و تأثیرگذار برجسته بین المللی، سیف الاسلام می توانست چندین نقش و نقش برجسته را داشته باشد. او نقش مهمی در مذاکرات هسته‌ای با قدرت‌های غربی از جمله ایالات متحده و بریتانیا داشت.

او همچنین در مذاکرات غرامت برای خانواده‌های قربانیان بمب‌گذاری لاکربی، حمله به کلوپ شبانه برلین، و پرواز 772 UTA، که بر فراز صحرای صحرا منفجر شد، برجسته بود. متهم به آلوده کردن کودکان به HIV در لیبی در اواخر دهه 1990. این پزشکان در سال 1999 به مدت هشت سال زندانی شدند و پس از آزادی، اعلام کردند که در حین بازداشت شکنجه شده اند.

او چندین پیشنهاد دیگر از جمله «اسراتین»، پیشنهادی برای حل دائمی مناقشه فلسطین و اسرائیل از طریق راه حل سکولار یک دولت داشت. او همچنین میزبان مذاکرات صلح بین دولت فیلیپین و رهبران جبهه آزادیبخش اسلامی مورو بود که منجر به توافقنامه صلحی شد که در سال 2001 امضا شد.